Niedawno mieliśmy możliwość uczestniczyć w niezwykłym pokazie, który specjalnie dla nas zorganizowało Stowarzyszenie Teatr Tańca i Ruchu z Ogniem Mantikora. Niezwykłość całego spektaklu polegała na zamianie podstawowego narzędzia (czyli ognia) na farby UV oraz wielobarwne światło. Pokaz taneczny połączony z malowaniem światłem dał bardzo ciekawe efekty.

DSC_1517

Mantikora zapewniła dobrze zaciemnioną salę taneczną z lustrami, zmywalne farby fluorecencyjne, lampy UV, oraz świecące w wielu opcjach kolorystycznych poiki i oczywiście znakomitych tancerzy, którzy w rytm muzyki sprawili że światło ożyło. My jako klub fotograficzny oczywiście dostarczyliśmy odpowiedni sprzęt foto, statywy oraz trzech fotografów z wielką wyobraźnią i żądnych nowych wrażeń.

DSC_2215

A więc zacznijmy od podstaw. Aby zdjęcia wyszły jak najlepiej trzeba spełnić kilka podstawowych warunków. Przede wszystkim, im ciemniej w pomieszczeniu tym lepiej. By farby ukazały swoją moc niezbędne jest światło UV (czyli światło o długości fali mniejszej od 400nm). Na wyposażeniu były trzy świetlówki, które dość dobrze spełniały swe zadanie, ale oczywiście im więcej źródeł światła, tym efekt jest lepszy.

DSC_2111

Światło ma podwójną naturę: to fala elektromagnetyczna, która rozchodzi się w przestrzeni wraz ze strumieniem fotonów (tzw. dualizm korpuskularno-falowy). Bez względu na jego rodzaj jest ono nośnikiem energii (kwantów). Gdy fotony wpadną na atomy danej substancji pobudzają je. Reakcja ta następuje, gdyż elektrony umiejscowione poza jądrem atomu, przechwytują energię dostarczoną przez światło. Dzięki niej uzyskują energię by przeskoczyć na wyższą orbitę elektronową. W ciemności elektrony wracają na swoje miejsce oddając pobraną energię, która objawia się w postaci promieniowania widzialnego (czyli fali elektromagnetycznej o długości 400-700nm). Długość fali światła wyemitowanego jest tu dłuższa od długości fali pochłoniętej. Fluorescencja to nie tylko farby, ale również ma zastosowanie w metodzie zabezpieczania banknotów, mikroskopii fluorescencyjnej, spektroskopii korelacji fluorescencji czy teledetekcji.

DSC_1962

Zdjęcia ucharakteryzowanych artystów wychodziły jednak najlepiej w czasie, kiedy byli w statycznych pozach. Gwarantowało to odpowiednią jasność i ostrość wykonywanych ujęć.
W przypadku świecących w wielu kolorach poiek, rewelacyjnie sprawdziło się dłuższe naświetlanie, dzięki czemu ruch światła został uwieczniony w postaci wielokolorowych kompozycji świetlnych. Każde zdjęcie było poniekąd niespodzianką, bo w zależności od ruchu artysty i aktualnego układu kolorów każda kompozycja była unikalna.

DSC_1709

Efekt wykorzystania farb UV został spotęgowany dzięki lustrom znajdującym się w sali tanecznej. Ujęcia twarzą w twarz z własnym odbiciem dodawały waloru artystycznego oraz sprawiały zarówno modelom jak i fotografom niesamowitą radość.

DSC_1725

Powszechnie wiadomo że to nie sprzęt odpowiada za zdjęcie lecz fotograf, pomimo tego faktu aparat dysponujący wysoką czułością ISO oraz jasny obiektyw, na pewno bardzo ułatwi nam pracę. W owej sesji użyliśmy Nikona D610 + Tamron 24-70mm f2,8; Nikon D7100 + Nikon 24-70 f2,8; Canon 70D + Sigma 50mm f1,4.

Tekst i zdjęcia: Aleksandra Stadnik-Walusz